Loading color scheme

Quality Time - Werken vanuit Kwaliteit

Ik kan niet volleyballen. Ben ik heel eerlijk over, is niet mijn sport. Zet mij op een volleybalveld en ik mis alles. Gevolg: ik word boos en gefrustreerd en uiteindelijk loop ik chagrijnig het veld af. Alleen maar tegenslag. Zo ook in mijn werk: ik ben niet de beste in het uitzoeken van informatie en regelgeving. Ik vind het niet leuk en het duurt me vaak te lang omdat ik de juiste wegen niet goed weet te bewandelen. Ik kan ongeduldig worden wanneer het in mijn ogen te lang duurt, wanneer het nogmaals overdacht moet worden. Gevolg hiervan is ofwel irritatie, ofwel dat ik het uitstel en daar vervolgens weer door vast loop.   

Lees verder

Irritatierondjes en wat ik er van geleerd heb

Eén van de banen die me het meeste geleerd heeft en waarbij ik het meeste persoonlijke ontwikkeling ervaren heb, is mijn baan als groepsleider op een leefgroep met jongeren. Ik ben hier ontzettend dankbaar voor, met name aan de jongeren zelf! Door de omgang met elkaar heb ik heel veel geleerd over mezelf, over wat ik belangrijk vind en over dat een beter milieu begint bij mezelf. Een voorbeeld hiervan volgt hieronder.

Lees verder

Succes of probleem? Alle teamleden doen mee!

Soms lijkt het erop dat maar een aantal leden van het team de teamspirit bepalen. Letterlijk aanwezige enthousiaste, hardwerkende, rustige, bedachtzame, initiatiefrijke en doelbewuste medewerkers. De oudgedienden en de jonkies in het team. Maar ook de zieke die (deels) thuis zit, de dame met zwangerschapsverlof en het teamlid in een burn-out zijn aanwezige teamleden. Iedereen maakt deel uit van het team. Dat betekent dan ook dat iedereen binnen dit team een rol speelt,
op zijn of haar eigen wijze. Op deze manier kijken we systemisch naar een team; wie neemt welke positie in, welke mensen voelen steun bij elkaar, naar wie kijkt elk afzonderlijk teamlid en waar liggen kansen en mogelijkheden?

Lees verder

Maar 12% van de werkende mensen zijn bevlogen werknemers! Hoe kan dat nou?

Brandpunt+ liet in een uitzending zien dat 24.1% van de werkende bevolking ontevreden of zelfs ongelukkig is in het werk dat ze doen. Sterker nog, maar 12% van de werkende mensen zijn bevlogen werknemers! Hoe kan dat nou? Iedereen wil toch gelukkig zijn in het werk? Je zit er immers een groot deel van je leven! Hoe komt het dat wij niet in staat blijken om de grip te (her)pakken of naar mogelijkheden te zoeken om hier iets in te doen?

Lees verder

Advies is niet de oplossing!

We worden er van kinds af aan mee groot gebracht: adviezen. Als je klein bent moet je nog dingen leren en het motto daarbij is vaak: ik weet het al, dus ik zal jou vertellen wat jij moet doen om je doel te bereiken. Dit kan zeer functioneel zijn, zeker wanneer het gaat om praktische vaardigheden. Ik vraag hoe iets moet, jij legt het me uit. Bij inhoudelijke vragen is dit ook zeer helpend, denk aan bijvoorbeeld het bakken van ei. Echter, in coaching en training werkt dit heel anders!

Lees verder

Hebben we eigenlijk nog wel interesse in elkaar?

Wanneer je er op gaat letten, valt het je vast op. Het telefoongebruik van mensen is natuurlijk al langer een item: een stelletje dat samen op het terras zit, beiden bezig met hun telefoon. De man die de hond aan het uitlaten is, met zijn ogen gericht op zijn telefoon. De jongedame bij de kassa die het druk heeft met haar telefoon in plaats van dat ze de kassière begroet. Er is al veel over gezegd en geschreven en het lijkt erop dat de gedeelde mening is: social media en totale bereikbaarheid via je telefoon moet verminderen!

Lees verder