Loading color scheme

Advies is niet de oplossing!

We worden er van kinds af aan mee groot gebracht: adviezen. Als je klein bent moet je nog dingen leren en het motto daarbij is vaak: ik weet het al, dus ik zal jou vertellen wat jij moet doen om je doel te bereiken. Dit kan zeer functioneel zijn, zeker wanneer het gaat om praktische vaardigheden. Ik vraag hoe iets moet, jij legt het me uit. Bij inhoudelijke vragen is dit ook zeer helpend, denk aan bijvoorbeeld het bakken van ei. Echter, in coaching en training werkt dit heel anders!

In mijn werk als coach loop ik wel eens vast in een coachtraject. Het loopt niet zoals ik het wil, het gaat niet vooruit of ik raak gefrustreerd dat er geen stappen gemaakt worden. Vaak komen er goed bedoelde adviezen. Mensen helpen graag de ander verder en vaak is datgene wat zij als advies geven ook helpend geweest voor hen zelf. We denken dan de ander te helpen door dit advies als het ware op hen te plakken. Maar is dat wel wat de ander vraagt? Wil de ander wel dat je hem of haar uitlegt wat JIJ hebt gedaan in deze situatie?

Hoe je komt tot meer persoonlijke effectiviteit

De focus bij dit soort vragen moet dus niet liggen op de inhoud of het advies, maar op het proces! Hoe kun je iemand daarbij helpen? Om hier een helder antwoord op te kunnen geven is het erg belangrijk om te weten dat eenieder de wereld op een geheel andere manier bekijkt. Dit heeft te maken met allerlei verschillende dingen, zoals de herinneringen die je hebt, de manier waarop je in het leven staat, hoe je je op dat moment in je vel voelt, hoe het gevoel van tijdsdruk of stress is en zo nog tal van andere zaken. Hiervan uitgaande, heeft iedereen een ander advies nodig. Datgene wat voor jou passend is, is voor de ander meest waarschijnlijk NIET passend! Door het advies wat we geven aan de ander wordt diegene mogelijk juist onzeker, versterkt in het idee dat hij of zij het niet kan, verward, geïrriteerd of anderszins negatief geprikkeld. Immers, jij hebt het op die manier opgelost en blijkbaar lukt mij dat niet. En op het einde ben je nog geen stap verder. Wat een eyeopener
hé!?

Wat kun je dan wél doen om iemand verder te helpen? Dat is een heel goede vraag. Het antwoord hierop lijkt simpel, maar is o – zo moeilijk. Leer vragen stellen! Help de ander om zichzelf te begrijpen. Het is niet belangrijk dat JIJ het begrijpt, maar help de ander door middel van jouw vragen vooruit in zijn proces. Deze vragen dienen oordeelvrij en richtingloos te zijn. Open vragen, die de ander helpen om na te denken over zichzelf. Weet dat mensen hulpbronnen beschikbaar hebben voor positieve verandering en de oplossing voor een moeilijke kwestie vaak zelf ter beschikking hebben. Begeleid hem door de wirwar van zijn wereldbeeld heen, in de weg naar het juiste antwoord.

Resultaat? Blije sparringpartner! Je voelt je geholpen, begrepen, niet veroordeeld en vrij in je eigen keus! Mij helpt het als coach zeker om op deze manier naar een situatie te kijken!